Huisskryf

Dit was 'n gesonde uitdaging om die huiskluisery deur te skryf. Ek het party dae maar gesukkel om iets interessants te skryf en ander dae was ek net nie lus nie.

Aanhouer wen. Ek het nooit te negatief geskryf nie, maar ek het soms so negatief gevoel. Dit was/is moeilik om so in die huis te sit. Ek mis die buitewêreld. 

Ek is hartseer oor die troudatum. Ek weet ons trou net 'n bietjie later, maar ek wou aftel tot by 30 Mei. Ek mag hartseer wees. My ma het so gesê en almal weet my ma is altyd reg. 

Ek mis my studente. Die aanlyn situasie is seker beter as niks maar dit voel meer meganies as produktief. Die lockdown het net een helse kommunikasiegaping veroorsaak. Almal is on edge.

Selfs my honde is geïrriteerd met ons. Ons het hulle vandag gebad. Rudi se shampoo moet vir 'n rukkie op bly. So die worshond moes vir 10 minute in die bad staan en koud kry sodat die shampoo beter kan werk of iets.

Hy het moord on sy een oog gehad, en trane in die ander een. Ek is seker hy laat die oog traan om simpatie te kry. Worshonde is sneaky! Jessie en Joe het langer hare so ons moes hulle langer droogblaas.

Jessie hou niks daarvan nie. Ek was nog besig om te blaas toe haar een been skuins trek en my tref. Sy het haar naels so diep in my been gebêre dat ek eerlikwaar bly is dat ek 'n paar ekstra lagies het. As ek dun bene gehad het sou sy sonder twyfel my maermerrie getref. Saved by the rolls.

Ek weet nie of ek elke dag sal skryf nie, maar ek sal beslis probeer.