Huiskluis Dag 5

Optimiste sien hierdie tyd as 'n Jan-Tuisbly vakansie. Ek is nie een van hulle nie.

Nou moet ons die badkamers en die vloere was, die wasgoed was en stryk (jokes, niemand van ons is bereid om dit te doen nie). Die grootste frustrasie van die oefening is die kombuis. Afgesien van die feit dat al die kos daar is, het ek nog 'n paar klagtes.

Dis vanselfsprekend dat ek van kos hou. Ek geniet dit om kos te maak. Om 'n nuwe resep op my gesin uit te toets is altyd pret. Hoe lekkerder die kos lyk, hoe meer maak dit vet of vuil.

Dis maklik om te dink mens kan net maklike goed gaarmaak in die oond of so iets. HA, nee. Eerstens, die mense in my buurt is blykbaar so lui soos ek so die frozen food afdeling is so leeg soos my petroltank. Tweedens, dis nie asof ek na ander winkels toe kan mission om dit te soek nie. Derdens, ek weet Woolies het waarskynlik, maar dit is beslis nie volhoubaar vir nog 16 dae nie.

Laastens, verskeidenheid! Ek wil verskeidenheid aanbied vir my mense. Hulle het nog nooit oor my kos gekla nie. Niemand het al Gordon Ramsey style in my karakter ingeklim en my geestelik ruïneer nie(dit kan wees dat hulle net settle omdat hulle dit nie self wil maak nie). Ek probeer dit interessant hou, maar hoe doen 'n mens dit in lockdown?

Daar is nie 'n manier wat ek maaltye so ver vooruit beplan en presies weet wat ek nodig het daarvoor nie. Ek is ook nie een van daai mense wat eienaardige speserye en kossoorte wat ek nie kan uitspreek maar net in die kas het nie. Ek koop wat almal eet, dis veiliger en eenvoudiger.

Ek het nou maar besluit om die kosgesprek oop te maak. As ek vra wat hulle wil eet is "kos" of "wat jy ons voer" gewoonlik die antwoord. Ek het dit al oorweeg om vir hulle 'n pak pasta in 'n bord te sit met 'n pakkie poeiersous, dis mos kos? Die inwoners moet nou maar net 'n paar opsies gee dat ek ten minste dink hulle eet nog lekker. And if all else fails, braai.

Dit maak egter nie saak hoe lekker die kos is nie. As daai kombuis vuil is, is hy vuil. Jy spandeer omtrent 'n uur om kos te maak, net sodat jy 2 ure kan skoonmaak. Dis psigies uitmergelend om te dink hoe jy moet skrop, skuur, spoel en afdroog en niks kan jou behoorlik voorberei vir die vuil pot wat op een of ander duistere manier net so op die stoof bly staan het nie.

Jou rug is seer, die sweet tap jou af en jy het 10 dode gesterf vir die nat kos wat in die wasbak agtergebly het, dis ok om te erken dat jy die pot in die oond wou wegsteek of hom selfs weggooi. As jy dit nie kan sien nie, is dit nie 'n probleem nie. Weet net dat jy weer die pot sal nodig hê en hoe langer jy dit los, hoe erger sal dit word. Jy is nie alleen nie (wel, in jou kombuis is jy, ek en my ma suffer saam) 

Sterk staan kollegas