Huiskluis Herkou

So 35 dae later. Wat het ek geleer?

1. Ek kan klas gee in my pajamas.
2. My ma is die enigste mens waarvoor ek versierings sal maak wat met vislyn gehang moet word.
3. Ek het op Dag 3 nog gedink ek trou in Mei😂
4. Ek het sommer vinnig besef dat uiteet nie die sondebok is nie. Die toeganklikheid van my kombuis is.
5. My ma het 'n slag lasagne gemaak. My broer het weekliks gebraai en selfs potjiekos gemaak. So hierdie les is belangrik... hulle KAN kosmaak. Duly noted.
6. Ek het gedink die excessive sanitizer by Spar is erg. Min het ek geweet dat die werknemers  storm trooper gear gaan dra met maskers en handskoene. Mens besef nie hoe baie jy op lippe lees staatmaak tot jy 3 keer na mekaar nie hoor wat sy sê nie en ja antwoord en hoop sy vra maar net of jy sakkies wil hê. Ek is steeds onseker oor die hangende perspex bo die til... Wie praat in daai rigting? As ek teen die bordjie moes praat sou ek my kop agteroor moes gooi soos 'n Hadeda.
7. Al was ons almal stuck in die huis, het elkeen sy eie ding gedoen sonder om mekaar te irriteer en sonder om moord te pleeg met die mes wat Wernu geslyp het.
8. Ek het die datum, dag en tyd baie vinnig weer gevind toe ek weer moes juffrou
9. Moenie jou foon antwoord as jy winkel toe gaan of op pad huistoe is nie. Dis 'n lokval!
10. 'n Bonus van lockdown en die delivery only reël wat van môre af geld, is dat jy nie hoef te worry as jy bietjie wild eet aan hoender en ribbetjies nie. Emsie Schoeman sou minder beïndruk wees.
11. Dit lyk of ons gesin al lankal begin het om drank op te gaar vir lockdown.
12. Die dreigement het gewerk. Die kas is nog netjies.
13. Ek is so bly ek het my voorskrif gaan haal. O, en julle mense wat so begin bak het, is dit nog lekker?
14. Ek was daai dag onseker oor of ek nog skryfmateriaal sou hê
15. Ek het die walglikste nagmerrie gehad. O, en geel is definetief nie my kleur nie. Hierdie was waarskynlik die eerste teken dat die troue gaan skuif.
16. Ek is beslis nie 'n konvensionele onderwyser nie.
17. Ek weet waar die kazoo en die Chinese gong geraas vandaan kom. Dis die mense skuins agter ons wat elke aand klink of hulle lekker partytjie hou. Ek vertrou hulle nie. Wie is elke dag so vrolik??? En wat raas so? Is dit 'n kind se videogame? Ek is bereid om die game by hulle te koop dat ek hom kan brand.
18. Die eierdrinkery videos het my geleer dat Suid-Afrikaners enigiets sal doen. Begin net jou sin met "ek challenge jou..."

Fluit, fluit die res van my lesse kom môre uit. 

Huiskluis Dag 34

My verloofde het vandag vir die eerste keer in 34 dae uit die erf uit gegaan op 'n veearts avontuur saam met my. 

Ek sou alleen gery het, maar my ma het 'n oortuigende argument gestel waarmee ek nie kon stry nie. As ek, met my nekspasma, alleen met die woelige worshond ry gaan ek sukkel.

Rudi sal dalk my blindspots blok soos wat hy bo oor my klim om die wêreld te bekyk soos 'n Europeër op 'n wildrit. Ek sal dalk om 'n draai gaan en die worsie sal sy naels in my bobeen probeer haak vir
'n beter greep dat hy nie homself diskant 'n rugwerweltjie val nie. 

Wernu kan darem nog bestuur, my nekkie het een of 2 keer om 'n draai gekreun. Maar darem was die worshond veilig. 

Ons moes veearts toe, want Rudi het besluit ons moet weer kyk hoeveel hy ons sal kos. Dis soos 'n kompetisie vir hom. Die veearts het 'n takeaway sisteem aan die gang. Jy stop, doen papierwerk en wag. Rudi het die nuwe ervaring geniet. Hy het op my skouer gesit soos 'n papegaai en op die dashboard geloop soos 'n daschund model.

Hulle het hom kom haal, teruggekom en verduidelik wat die keer aangaan, die worshond en die rekening gebring. Dis amper so lank soos die hond, maar mens doen dit vir jou diere.

Afgesien van sy vel wat jeuk en sy heup wat pyn is hy heeltemaal gesond. Hartklop van 'n jong hondjie sê hulle! Dit wou voorkom of hy vir my smirk en op sy manier wys hy sal 'n African Grey waarskynlik oorleef.

Huiskluis Dag 33

Dit maak dat jy dinge vreemd doen. Jy is dalk emosioneel delikaat. Jy voel dalk spyt oor aksies waaroor jy nie heeltemaal bewus was nie. Jy probeer onthou wat die vorige aand gebeur het.

Die gebeure van die afgelope 24 uur word herroep in 'n desperate poging om te verstaan. Is dit omdat jy 'n slegte mens is? Verdien jy hierdie lyding? Dit moet Karma wees. Jy het vreeslik aangejaag en hierdie is payback. Niks gebeur soos dit moet nie en al die eenvoudige dinge wat ons as vanselfsprekend aanvaar is nou massiewe uitdagings.

Almal van ons het al iewers 'n spasma gehad. In jou skouer, jou rug, jou nek, jou been en selfs jou boud as jy so ongelukkig is. Die een waarmee ek nou sit hou die klein toutrek kampioeneskappe in my nek  en my spiere is die tou. Nou lyk ek soos 'n stuck up kerk orrelis omdat ek so kiertsregop sit en ek kan natuurlik ook nie my nek draai nie.

So my hele lyf karring maar saam as ek enige draaibeweging aanpak. Ek het 'n boek laat val en dit moes sekerlik gelyk het of ek probeer het om 'n interpratiewe dans te doen toe ek soos 'n T-aansluiting gebuig was en in snaakse kreunaksies probeer het om regop te kom sonder om die spasma kwaad te maak.

Ek is nie 'n dokter nie, maar ek glo nie die koue help nie. Ek het daai sirkulasie masjientjie opgehad en ek dink ek is te bang om hom lank genoeg aan te hê want die vorige ervaring het my binnegoed so geskok dat ek amper my laptop moes groet. Ek dink dit gaan 'n rukkie wees voor ek weer vertroue in daai masjientjie sal hê. Vir nou sal 'n mikrogolfbare boontjiesak my enigste vertroueling wees. 

Huiskluis Dag 32

Ek hou meer van honde as mense. Hulle kan jou nie teleurstel nie, hulle is altyd bly om jou te sien en jy hoef nie eers 'n bra aan te trek as jy met hulle wil bond nie.

My hond, Rudi, is al deur baie. Hy daag die idee van katte en hulle 9 lewens uit. Hy was raakgery, toe breek hy sy boud, hy was in 'n argument betrokke met die bure se pitbull, hy het ratex geëet, toe kry hy die bynaam: Rudi Ratex. Hy het uit die erf uit gekom en ons oral laat soek.

Na ek die veearts gebel het, sê hulle daar is 'n worshond. Daar aangekom sit die klein strooi in 'n hokkie met 'n nametag. "Gunther" lees ek. Wie is Gunther?? Hierdie is Rudi? Dit was 'n verwarrende ervaring.

Sy nuuste issue is 'n velirritasie. Hy moet 'n pilletjie drink. Hierdie is moeiliker as 'n dieet oor Desember. Ek moet myself geestelik voorberei vir die worshond se skelmstreke. Rudi het die afgelope 9 jaar geleer hoe om pille uit sy bekkie uit te wriemel met 'n wilde tongaksie.

Ek weet nou 'n mens moet hom vaspen met 'n goeie houvas op sy lyfie. Dan moet jy sy kakebeen in die een hand hê met die pil in die ander. Maak dan reg om met een vloeiende beweging die pil in sy gorreltjie af te druk. So diep dat jy die worshond se larrinks kielie en bevestig dat jy 7 soorte hondespoeg op jou hand het.

Dan moet jy hom soos 'n agterdogtige winkeleienaar dophou om seker te maak hy spoeg dit nie uit nie.

Ek wens ek kon met hom praat en verduidelik dat ek in alle eerlikheid nie my hand in sy vrot bekkie wil druk nie. Ek probeer net help. Ek sou ook vir hom sê dat die ervaring traumaties is omdat hy nie soos ons ander honde eet wat in die bak is nie.

Tot môre sluwe worshond. 

Huiskluis Dag 31

Ons het weer 'n dag vol nuwe verskynsels ervaar. Gelukkig was daar nie enige beserings of bougainvillea bosse betrokke nie.

My broer het aangekondig dat hy wil probeer potjiekos maak. Na my ma geraadpleeg is, het hulle sommer besluit om 'n lams potjie te maak. Erg ambisieus as dit by potjiekos kom. Ons het in die orkesdae altyd hoender potjie gemaak en ek dink dit was omdat jy nie sommer 'n hoenderpot sal kan opfoeter nie. Alhoewel sommiges dit goed reggekry het.

Paul berei die potjie seker 2 dae voor. Hy was nogal lanklaas benut en ons almal het saamgestem dat lood of voedselvergiftiging nie die ideaal is nie. Ek sou nie omgegee het as hy gewaarsku het voor hy die pot skoongebrand het met die olie nie. Een oomblik was dit donker, toe flikker my gordyne. 

Die huisvrou wat ek is, staan op en trek die een hoekie om ondersoek in te stel. Daar staan my broer en staar in die vlamme in wat uit die potjie ontsnap. Hy het gelyk soos 'n gesoute towenaar wat toesig hou oor sy nuutste brousel. Van naby het dit nog meer intimiderend want die hitte het my laat dink aan hoe my vel voel as ek nie 28 keer sonroom aansmeer wanneer ek buite is nie. 

Op 'n plaas hoor jy dalk vroegoggend 'n haan kraai. Hier by ons was dit staal wat op staal skraap en die potjiegode oproep. Die kole is met intense aandag voorberei terwyl my ma alles opgechop het.

Hulle het die resep tot op die laaste letter gevolg. Die groente was gepoke tot hulle tevrede was en die aartappel was perfek sag. Die skaapvleis was net reg, sommer so van die been af geval! Daaroor was ek baie bly, want ek sal mense aanrand vir skaapvleis. No shame.

Daar was baie stiltes betrokke, ons was almal besig om weg te raak in ons borde. My ma het ook vandag 'n koek in die mikrogolf gebak. Ek is nie seker hoe nie, maar sy het! Ons almal herstel nog van die potjie, so ek sal môre verslag lewer oor die microcake! 

Huiskluis Dag 30

Almal het 'n lysie goed wat hulle nooit wil down nie. Amper soos 'n no-bucket list. Ek wil nie sê dis 'n saak van beginsel nie, maar...

Ek voel my lys frustrasie-hasies (pet peeves) is billik. 'n Belangriker enetjie gaan oor tuinmaak. Die groen vingers snoei, kultiveer en pronk. Hulle is soos slangbekoorders van plante.

Ek wil nie, ek hou nie daarvan nie, dis nie lekker nie en ek hoef nie. Ek moet niks. So het ek gedink. Ek dink dit was eerder 'n refleksaksie as 'n bewuste besluit. My eerste fout was om buitentoe te gaan.

Ek het Wernu vir 'n rukkie nie gesien nie, so ek wou kyk waar hy is. Dit het gelyk soos 'n toneel uit die ou Jumanji uit. Hy kap en saag verwoed en dit lyk of die bos net groter word. Die enigste rede hoekom ek gaan help het is omdat ek bang is hy val van die leer af. Boonop die feit dat die grond ongelyk is het hy die leer op so 'n helling neergesit dat dit wieg soos 'n restaurant tafel.

As hy val gaan dit pandemonium wees. Niemand van ons is lus daarvoor nie. Hierdie plant staak elke 3de jaar as die tuinier en Wernu dit onder beheer hou. Op die stadium is ons tuinier vry. Die Bougainvillea is rogue en hy gaan slagoffers vat.

Die dorings flous jou want hulle word deur die blare verdoesel. As daai doring jou eers vang is dit asof hy blom soos 'n gryp haak (daai goed wat spioene in die movies gebruik om by geboue op te klim). Soos 'n gang member, is hy daar om bloed te vat. In minder ernstige gevalle los hy krapmerke wat soos 'n papercut brand.

Net toe dit begin lyk of die einde in sig is, wys Wernu na die ander Jumanji-vlak monster en sê dit moet ook gesnoei word. Ek het gehoop 'n tak skiet los en sny my dat ek die wedstryd kan verlaat met 'n besering.

Wonder bo wonder staan hy op 'n stadium terug en kyk die storie so en sê hy is nogal moeg. DANKIE TOG. Ek was natuurlik net bekommerd oor die duiwelsdoringstakke wat in die paadjie lê waar my honde hardloop. Toe hark ek uit my eie uit. Ons het so 'n cool hark wat van staal gemaak is so ek kon die gekapte tentakels hak en die hele spul wegsleep.

Ek het natuurlik 'n paar dorings aan my bene voorgestel. Dit was 'n onaangename vloeksame kennismaking. 

Toe ek vanoggend wakkerword het ek nie geweet dat ek teen vanaand 'n gunsteling hark sou hê nie. Of all the things I've experienced during this lockdown, this takes the rake.

Huiskluis Dag 29

Wat die bruidsgids nie sê nie.

Dis 'n feestelike geleentheid. Romantiese atmosfeer, dalk 'n paar tekens wat jy misgekyk het. Julle is alleen of al julle naastes is daar. Die vraag word gevra, hopenlik is die antwoord ja en daarna is dit tyd om die pronk met jou ring, almal te bel wat jy ken en vrolik te wees.

Ek was een van daai toekomstige bruide wat die bruidsgids gekoop het. Dit het gevoel na die regte besluit. Daar is allerhande wenke vir trou beplanning en al die goed waaraan 'n mens nie dink nie. Jy sal ook kontakbesonderhede van elke moontlike verskaffer kry. Van blomme tot stoele. Wat ookal jy wil koop of huur is beskikbaar in die boek.

Sê hulle of dit die bekostigbare opsies is? Nee, mens moenie lieg nie. Vir so 'n dik boek is daar egter baie wat die gids nie vir jou sê nie. Dit moenie "sal jy met my trou?" wees nie. Eerder "wil jy saam met my 'n duur party hou?"

Hulle sê nie hoe onmenslik duur videograwe is nie. Ek moes dit seker self uitwerk, maar dit was so lekker om salig onbewus te wees van die dinge.

Die troues wat so mooi versier is lyk fantasties. Niemand kan in woorde beskryf hoe baie werk dit is nie. My ma en my peetma het hulle hande seer gewerk aan die versierings vir my groot dag en hulle het nooit eere gekla nie! (nie by my nie anyway).

Oor die blomme wil ek nie eers praat nie. Gelukkig is ek nie 'n blommerige mens nie. Dit maak nie sin om so baie te betaal vir goed wat gaan vrek nie. Om dit self te doen is nie onmoontlik nie, maar as ons net 'n oomblik kan vat om te oorweeg hoeveel makliker dit is om een taak van die lys af te haal.

In terme van uitrustings is almal en hulle tannies bereid om leer strikdasse, kruisbande, borsspelde en skoene te verkoop. Dis net jammer dat ek dit glad nie wil hê nie. Ek sal ook nie in tekkies, stewels of bont skoene trou nie. My skoene is reg om gedra te word. Ek het hulle in lockdown gedra en ek dink ek het die perfekte skoene. Hulle is mooi EN gemaklik.

Die bruidsgids gee ook oulike wenke vir die fancy uitnodigings en die keepsake geskenkies. Sleutelringe met die datum, wyn met die datum, eintlik amper enigiets met die datum op. Ek sien ook 'n mens kan uitnodigings laat maak teen R120 elk en dis nie eers die duurste een nie.

As ek dink aan die deurmekaarspul wat die virus afgegee het, is ek bitter dankbaar ons uitnodigings is elektronies. Ons het tevergeefs gehoop dat dinge uitwerk en vandag finaal besluit dit sal veiliger wees om in Oktober te trou.

Ek sal beslis 'n troue wil hê om te onthou, maar nie met rooi en blou ligte wat die samekoms van 50+ mense kom opbreek nie. Dis nou nie ons styl nie. So nou is die troue oor 'n bietjie meer as 5 maande en dit is nie hoe ons dit beplan het nie. " 'n Mens het jou hele lewe lank om getroud te wees" het tannie Charmayne, my ontwerper, gesê.

Gelukkig is tyd al wat ons het. Afgesien van al die keuses en admin is een ding darem eenvoudig. Om lief te wees vir Wernu Schutte.