My slice of life

My slice of life
Opinionated since 1995

Saturday, 25 April 2020

Huiskluis Dag 30

Almal het 'n lysie goed wat hulle nooit wil down nie. Amper soos 'n no-bucket list. Ek wil nie sê dis 'n saak van beginsel nie, maar...

Ek voel my lys frustrasie-hasies (pet peeves) is billik. 'n Belangriker enetjie gaan oor tuinmaak. Die groen vingers snoei, kultiveer en pronk. Hulle is soos slangbekoorders van plante.

Ek wil nie, ek hou nie daarvan nie, dis nie lekker nie en ek hoef nie. Ek moet niks. So het ek gedink. Ek dink dit was eerder 'n refleksaksie as 'n bewuste besluit. My eerste fout was om buitentoe te gaan.

Ek het Wernu vir 'n rukkie nie gesien nie, so ek wou kyk waar hy is. Dit het gelyk soos 'n toneel uit die ou Jumanji uit. Hy kap en saag verwoed en dit lyk of die bos net groter word. Die enigste rede hoekom ek gaan help het is omdat ek bang is hy val van die leer af. Boonop die feit dat die grond ongelyk is het hy die leer op so 'n helling neergesit dat dit wieg soos 'n restaurant tafel.

As hy val gaan dit pandemonium wees. Niemand van ons is lus daarvoor nie. Hierdie plant staak elke 3de jaar as die tuinier en Wernu dit onder beheer hou. Op die stadium is ons tuinier vry. Die Bougainvillea is rogue en hy gaan slagoffers vat.

Die dorings flous jou want hulle word deur die blare verdoesel. As daai doring jou eers vang is dit asof hy blom soos 'n gryp haak (daai goed wat spioene in die movies gebruik om by geboue op te klim). Soos 'n gang member, is hy daar om bloed te vat. In minder ernstige gevalle los hy krapmerke wat soos 'n papercut brand.

Net toe dit begin lyk of die einde in sig is, wys Wernu na die ander Jumanji-vlak monster en sê dit moet ook gesnoei word. Ek het gehoop 'n tak skiet los en sny my dat ek die wedstryd kan verlaat met 'n besering.

Wonder bo wonder staan hy op 'n stadium terug en kyk die storie so en sê hy is nogal moeg. DANKIE TOG. Ek was natuurlik net bekommerd oor die duiwelsdoringstakke wat in die paadjie lê waar my honde hardloop. Toe hark ek uit my eie uit. Ons het so 'n cool hark wat van staal gemaak is so ek kon die gekapte tentakels hak en die hele spul wegsleep.

Ek het natuurlik 'n paar dorings aan my bene voorgestel. Dit was 'n onaangename vloeksame kennismaking. 

Toe ek vanoggend wakkerword het ek nie geweet dat ek teen vanaand 'n gunsteling hark sou hê nie. Of all the things I've experienced during this lockdown, this takes the rake.

No comments:

Post a Comment