Huiskluis Dag 27

Eerder laat as nooit! Ek het elke intensie gehad om te skryf, maar ek was deur 'n migraine in hegtenis geneem. 

My ma het so 'n circulation masjientjie wat veronderstel is om nou jou spiere te relax as jy in pyn is. So dink ek dit sal 'n goeie plan wees om die situasie op my lae rug te probeer tem.

Ek sit die belt om my logge lyf. Picture this: Ek sit in die bed met oorfone na my laptop toe, besig om te werk aan my voorbereiding en die masjien se drade en die remote is ook betrokke.

Ek sit alles aan en wag vir die tingling om te begin. Niks. Ek stel alles hoër, dalk is dit omdat my maag goed beskerm is met slegte kossoorte. Ek vat 'n sluk tee voor ek verdere ondersoek wil instel.

Dit is hier waar dinge begin skeefloop. Die 2de kontakpunt was nie lekker vas nie en die ding werk net as altwee vas is. Ek voel-voel soos ek die tee neersit. Die een punt click in en alle hel breek los.

Ek het nie die remote laer gestel nie en daaroor is ek baie jammer. Dit voel of 'n okkulte perdebye my laerug aanval met gloeiende steekplekke wat teen 'n ongenadige spoed stroombane vol pyn deur my lyf skiet.

Ek sluk-verstik my tee en probeer die remote laer stel. Dit werk nie vinnig genoeg nie en ek verwyder alles wat my in daai oomblik kon bedreig. Selfs my oorfone is elders geslinger. Die belt lê op die vloer en ek voel aan my rug if daar  brandwonde is. Ek vryf en dink aan André P. Brink se woorde, my binnegoed is soos 'n hond wat nie weet of hy gestreel of gebliksem gaan word nie.

Ek sit die remote af en gee die belt vir my ma terug. I don't need that kind of negativity in my life. Ek het gedink ek is 'n sterk mens, maar my selfvertroue het so bietjie gesteier.

Terwyl ek myself bejammer het na die hele gebeurtenis, lees ek van die lyrid meteor shower. Dit is blykbaar 22 April baie sigbaar tussen 2 en 4 die oggend. Ek is nog wakker en ek besluit om die koue aan te durf en te gaan lyk.

So staan ek met 'n star gazing app kop omhoog om te kyk watter sterre sit waar. Die honde dwarrel om my en wonder seker wat met my fout is dat ek so laat buite is. So baie, my kinders...

Ek verkyk my nog so en dit word onderbreek deur 'n "ssssssss..... Sss" klank. Ons bly oorkant 'n veld so ek het dadelik aangeneem daar is 'n slang in die tuin. Ek trippel weg en probeer met my foon se lig skyn om te sien.

Die honde skarrel weg en die een grom. Ek is verlig en verleë. Dis nie 'n slang in die tuin nie. Dis die tuinslang. Die "sssss" is lug wat uit die gaatjie ontsnap wat my hond gehap het....

'n Belt het my baasgeraak en my honde het my geflous. Not my finest hours....